19 Mart 2009 Perşembe

sızı

hislerin en yücesi derken birliksiz günlere gebe zihnim. manasız kalmış yazılarda hecelerin dans edişleri çok yaralayıcı. sahte neşeler bezemiş tüm benlikleri. üzüntüyle ağızdan çıkan harfler keskin, bıçak gibi. soğuk notalarla bestelerken yalnız yaşamları, esrik bulantılar gizlice yokluyor bedeni. cansız düşünceler uçuşurken havada renksiz hayaller onlara eşlik ediyor. buz gibi olan yürekler belirliyor kaderi artık. utanç dolu yıllar evreni sarıp sarmalamış arsız sevgililer gibi. melekler bile yalan söyleyip kaçmışlar çoktan. ezgisel nedenler kalmış ortada bir tek. ama artık onların da gidecek yerleri yok.

Hiç yorum yok: