fin
beynim karıncalanıyor artık. düşünemiyorum. yorgunum çok, ve de ağlamaklı. bıkkınım, bezginim, korkağım, ürkeğim. neyim ben? sadece olumsuz sıfatlardan mı meydana gelmişim? kader çizgimi bulamıyorum avuçlarımda. yitip gideceğim sessiz bir gecede, hissediyorum...o son artık çok yakın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder