boşluk doluyum bugün ağzıma kadar, tıka basa. içim dolmuş taşmış. sıkıntı sarmış etrafını yüreğimin. cümle kurmaya takatim yok. ne zor şey kelime düşünmek, hece birleştirmek, anlam yüklemek...puslu gözler gibi hayal meyal görüyorum umudu. saçma bir harf geliyor aklıma ve haykırıyorum onu kendimce. ama bu harf çok köşeli, dilim kesiliyor.
dolduramadım düşlerimi. içi boş zihinler gibi korkarak bakmak lazım denize. her şeyin sonu gelmiş sanki. boşuna kürek çekmek gibi yazmak, yazmak gibi nefes almak, nefes alır gibi ölüvermek bir çırpıda. meşakkatli günler kapıda. güneşsiz kışlar gibiyim yalnız, sessiz, kifayetsiz...
göz pınarları oyulmuş bir kukla gibi gülümsüyorum, ağzım yırtılırcasına. iplerim kopmak üzere ve can yakıcı şakalar gibi gerilmekte derim. kavruk ağzımla çiğneyip tüküreceğim hayatı. gevrek hissedişler çare olacak belki.
sıkıldım. sonu yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder