ne saçma

can acısı gibi yazmak farz oldu bugünlerde. uslüpsal sıkıntılar bastı bünyeyi.. her yudum bir daraltı. hırsız gözler sebepsiz neşeleri çalıyor. kibirin ekseninde yıkanan beyinler üretimsizliğin sınırlarında. gökyüzü bile bulanmış. mart gelmiş çatmış. etrafta bir bahar masalı. uyduruk güller bezemiş tüm kırları. kırsal kesimde yine esrik acılar. anlaşılmazlığın zihin bulandıran günlerinde deliler serbest kalmış şarkılar söyleyerek. saçmalamak? işte en büyük lüks.