karanlık bir gün...tüm ışıklar kaçmış delicesine. yalnızca hayaletleri dolanıyor ortada bilinmezliklerin. soruyorum kendime ''neredeyim?'' diye... ama bir cevap yok. suskunluk hakim yüreğimde. sualler çarpıyor yüzüme sertçe. anlamsız ifadeler buluyor beni yine. saklanmak istiyorum ama saklanacak hiç yer yok. son kaçışlarında erdemlerin, dünya çoktan unutmuş gitmiş göksel güçleri. tanrısallık manasını yitirmiş, melekler öldürülüp kuru dallara asılmış. son çok yakın. dünyanın bitişinde halen umut var mı bilemiyorum. açmazlara sürüklenirken acımasız şeytanlar ele geçiriyor bedenimi. çaresiz teslim oluyorum.ukala cinleri cehennemin alay ediyorlar benimle. dayanılmaz bir ağrı var kalbimde. göğsüm sıkışıyor, kanım çekiliyor damarlarımdan. iliklerim kuru. yardım çığlıkları atarken ebedi mahkumları cehennemin, ben sadece kulaklarımı tıkıyorum. şimdi derin bir sessizlik hakim. kanatlanıp giden hayaller tokat atıyorlar bana. bakakalıyorum.tanrıyı uyandırmak lazım. ama ondan önce bir tanrı yaratmak lazım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder