tıkandım kaldım ıssız gecelerde. sesimi duyan kimse yok. boş heceler çıkıyor ağzımdan. manidar harfler dökülmek bilmiyorlar dilimden bir türlü. asırsız hayaller üretiyor zihnim ve ben çıplak elle tutmaya çekiniyorum onları, çünkü elimi kesebilirler. yeni korkular türüyor kendiliğinden ve aydınlık gittikçe çekilmez bir hal alıyor. üzüntü verici kokular ulaşmak üzere aklıma. dokunsal güçler çok kifayetsiz hüznün karşısında. aşka itaatsizlik ediyorum ve içimdeki ''ben''lerimi boşluğa itiyorum. ahlak eriyip gitmiş aşkın tuzunda ve kaçış yolları tıkanmış karanlığın. şimdi sessizlik zamanı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder