bir elem havası var yakınlarda. hüzün kaplı her yer sanki. yüreğimde ince bir sızı hakim. gözlerim susuzlukla yanıyor. hayıflanıp duruyorum bir şeylere, ama çözemiyorum nedenleri(mi). ince notalar okşarken kulaklarımı ben olmayan günleri düşleyeceğim yine. kıskanacağım yine esmer günleri, güzel yazanları, şairleri, yazarları. sonra da saçmalık sosuna batırılmış bir şeyler karalayacağım kendimce. sıkılacağım bolca, hatta şimdiden başladım sıkılmaya.
bulantı gibi yazma isteği peydah oluveriyor aniden. kıskanmasam şairleri belki hayat daha güzel olurdu. şimdi kelimelerimi saklamam lazım. diken diken olduklarında çıkarıp kullanacağım onları, silahçasına.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder